Από το παράθυρο του δωματίου μου αντικρίζω χρόνια και χρόνια, την μεγάλη λεμονιά που στέκει πεισματικά κόντρα στους καιρούς στον φυτεμένο πίσω αύλιο χώρο μιας μονοκατοικίας της οδού Ηπείρου στο Κορυδαλλό. Η λεμονιά αυτή και τα υπόλοιπα φυτά δίπλα της είναι και το μόνο σημάδι μου στις αλλαγές των εποχών. Την βλέπω στους ανθούς της, στα πρωτοβρόχια με τις σταγόνες να πέφτουν όμορφα πάνω της, στα κρύα και πάλι κύκλο στα ξανοίγματα της. Άλλοτε γεμάτη με καρπούς και άλλοτε αφημένη στη τύχη της να απλώνεται στο χώρο.
Μένει εκεί όμως και φέρνει ένα διαφορετικό άγγιγμα στο παράθυρο μου και σε όσους τυχερούς ακόμα έχουν πρόσβαση οπτικά στην πίσω αυλή. Δυστυχώς η άναρχη δόμηση και επέκταση των αστικών ιστών στην Αττική περιφέρεια, μας οδήγησε μακρυά από την φύση με τρόπο εγκληματικό τόσο για μας αλλά και για τις επόμενες γενιές! Με αφορμή ένα έντυπο του δήμου για την προστασία των δέντρων και του πρασίνου στην πόλη αναρωτήθηκα τι μπορεί να είναι αυτό που να μας κάνει τόσο μα τόσο εχθρικούς. Το φυλλάδιο συμβούλευε για την ορθή προσέγγιση των κατοίκων με το πράσινο, πότισμα, όχι κλάδεμα, προφύλαξη της μικρής πράσινης κληρονομιάς της πόλης μας.
(more…)
…Σαν και αυτή την μεγάλη την καλοκαιρινή, με πιάνω να χάνομαι σε ωραία ακούσματα και ταξιδιάρικες σκέψεις. Μουσικές, καμώματα, επιθυμίες, φιλοσοφίες, αναζητήσεις από αυτές που δεν θα πεις και δεν θα γράψεις, που δεν θα γράψω ίσως και εδώ. Πυγολαμπίδες έχουμε στα σίγουρα μέσα στο κεφάλι μας και μας ανακατώνουν! Τα καλά και τα άσχημα… τα ωραία λένε είναι αυτά που δεν ήρθαν ακόμα, η ευχή να ζήσουμε και να πεθάνουμε σε ενδιαφέροντες καιρούς. “Ωραίες νύχτες”, αναπολώ δυνατά. Ωραίες Κυριακές από αυτές που ανοίγουν καλοκαίρια και κλείνουν καλοκαίρια, που κλείνουν ιστορίες και αρχίζουν άλλες…
Σε κάτι τέτοιες στιγμές ολοκληρώνεσαι σαν άνθρωπος, το έχετε ζήσει και εσείς στα σίγουρα ακόμα και αν δεν το ομολογείτε…
Στις Κυριακές αυτές λοιπόν!
Σημαντικές από πολλές οπτικές ήταν οι χθεσινές εξελίξεις στην Ευρώπη! Οι διαδικασίες επιταχύνθηκαν όταν έγινε αντιληπτό ότι το “ελληνικό πρόβλημα”, η “αιτία της ευρωπαϊκής κρίσης”, μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρό ζήτημα και για τους υπόλοιπους μεγάλους παίκτες της περιφέρειας και κατά συνέπεια να αποδυναμώσει τους βόρειους φίλους μας! Πέρασε ο ελληνικός κίνδυνος;
Όχι, για καιρό θα είμαστε υπό ξένη εποπτεία, υπό ΔΝΤ-Ευρωπαικό έλεγχο σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας αφού και οι ταπεινοί ξέρουμε πως η οικονομία οδηγεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τις εξελίξεις και τα χρήματα που δανειστήκαμε δεν είναι χωρίς όρους. Δεν αναφέρομαι φυσικά στις αλλαγές που πρέπει να γίνουν (και έπρεπε να έχουν γίνει σε μια πολιτισμένη-δίκαιη κοινωνία) ούτε στις αδικίες και τις κοινωνικές πιέσεις που έχουμε ήδη βιώσει, αναφέρομαι στους στρατηγικούς, γεωστρατηγικούς/ενεργειακούς σχεδιασμούς και τις εξαρτήσεις- υποτελείς σχέσεις που αναπτύσσουμε για μια ακόμη φορά στην ιστορία μας!
(more…)
Παρασκευή, ίσως και η καλύτερη μέρα της εβδομάδας, με λίγες ώρες ύπνο βέβαια και την ευχή για μια σύντομη σιέστα στο τέλος του απογεύματος. Μερικές ρουφηξιές καφέ, μουσική στα ακουστικά και μπόλικα να γίνουν για την ολοκλήρωση κάποιων θεμάτων στο γραφείο… Λίγο πριν η μέρα ξεκίνησε με την καθιερωμένη διαδρομή και τις συζητήσεις στο λεωφορείο. Σε τέτοιους χώρους πιάνεις παλμό, αφουγκράζεσαι τις κινήσεις στη κοινωνία, τους προβληματισμούς, τις ελπίδες του κόσμου…
Μια Παρασκευή όχι Μαύρη σαν τις χρηματιστηριακές βουτιές των ΗΠΑ αλλά με μια ένταση στον αέρα. Όχι ένταση που θα επηρεάσει την καθημερινότητα σου άμεσα αλλά από αυτές που σου λένε να κοιτάξεις γύρω σου…
(more…)
Όπως θα έχετε καταλάβει, το παρών ιστολόγιο τον τελευταίο καιρό παραμένει “πολιτικά φορτισμένο”… Η περιπέτεια που περνάμε σαν χώρα έχει επηρεάσει τον καθένα μας με διαφορετικό τρόπο. Εμένα για παράδειγμα με ώθησε στο να γεμίζω αράδες, να στήνω συζητήσεις εδώ και εκεί, να προβληματίζομαι, να προσπαθώ να μετέχω της διαδικασίας συν-αντίληψης των όσων συμβαίνουν, των δυνάμεων που εμπλέκονται! Ναι από την σκοπιά μου ως ενεργός πολίτης με τις λίγες βασικές γνώσεις οικονομικών από το ΤΕΙ που φοίτησα αλλά με καθαρή άποψη για τις ηθικές αξίες και τον ρόλο που θα πρέπει να έχει η πολιτική.
Διαβάζοντας την δημοσίευση του Μίμη Ανδρουλάκη, “Πέντε Ερωτήσεις” άφησα ένα σχόλιο με κάποιες σκέψεις τις οποίες της επισυνάπτω παρακάτω για λόγους αναφοράς.
(more…)
